2020

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie cropped-logo-300x64.png

ROK 2020

Wystawa Polskiego Plakatu Jazzowego / Exposició del Cartell Polonès de Jazz

Wystawa prezentuje polskie plakaty o tematyce jazzowej powstałe po 1956 roku. We wcześniejszej dekadzie działania komunistycznego reżimu koncentrowały się na wykluczaniu jazzu z życia muzycznego w Polsce. Wykonywanie i słuchanie jazzu było zakazane, niestosowanie się do tych zaleceń powodowało represje wobec muzyków i słuchaczy. Ten rodzaj muzyki był dla ówczesnych władz wrogi ideowo, kulturowo, programowo. Na szczęście przetrwał i po liberalizacji życia w drugiej połowie lat pięćdziesiątych triumfalnie powrócił na polską scenę muzyczną. Był wykonywany na dużych festiwalach, klubach studenckich i innych małych scenach. Uczestniczenie w tych imprezach było istotne także w wymiarze pozamuzycznym, stanowiło manifestację światopoglądową odrzucającą oficjalne propagandowe dogmaty.

Czas odradzania się muzyki jazzowej w Polsce przypadł na najlepsze lata zjawiska artystycznego nazwanego Polską Szkołą Plakatu. Początki tego fenomenu to późne lata czterdzieste i wspaniałe plakaty filmowe, ale apogeum tego zjawiska graficznego przypadło na dekadę 1955-1965. Polska Szkoła Plakatu to pojęcie znane od lat wielbicielom sztuki, jednocześnie wymykające się łatwej definicji. Przyjmuje się, że cechą wspólną było wyniesienie plakatu z poziomu banalnej użytkowej grafiki do wysokiej klasy dzieł sztuki. Środki wyrazu stosowane przez grafików znacząco się od siebie różniły. Poczynając od rozbudowanych kompozycji malarskich, poprzez realizacje fotograficzne, układy liternicze, do projektów bazujące na znaku graficznym. Metafory, aluzyjność, prowokacje i intelektualne zagadki to także cechy związane z tym nurtem.

Począwszy od I Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Jazzowej Sopocie w 1956 roku, który był pierwszą znaczącą imprezą zorganizowaną na fali liberalizacji życia w Polsce, wszystkie większe wydarzenia związane z muzyką jazzową anonsowane były specjalnie zamawianymi plakatami. Najbardziej znane są druki do dużych festiwali (Jazz Jamboree, Jazz nad Odrą, Złota Tarka, Festiwal Pianistów Jazzowych, Spotkania Wokalistów Jazzowych), które w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych były dla jazz fanów świętami tej muzyki. Na tych imprezach koncertowali najlepsi polscy muzycy oraz największe gwiazdy światowego jazzu. Plakaty tych wydarzeń stanowiły cenne pamiątki i szybko stały się poszukiwanymi obiektami kolekcjonerskimi.

Projekty wykonywali najbardziej znani graficy Polskiej Szkoły Plakatu. W początkowym okresie szczególnie aktywni byli Jerzy Skarżyński, Rosław Szaybo, Waldemar Świerzy. Szaybo i Świerzy znani byli jako fani tej muzyki i uczestnicy imprez jazzowych. W w późniejszych latach dużą aktywność w realizowaniu projektów wykazywali Jan Sawka, Rafał Olbiński, Roman Kalarus, Lech Majewski. Do dzisiaj jazz i autorski plakat artystyczny ma w Polsce wielu miłośników. Plakaty prezentowane na wystawie to głównie prace wcześniejsze z najlepszych lat Szkoły Polskiej, uzupełnione o przykłady plakatów drukowanych niedawno. 

CAT

L’exposició presenta els cartells polonesos relacionats amb el tema del jazz creats després de l’any 1956. A la dècada anterior, les accions del règim comunista es concentraven en l’exclusió del jazz de la vida musical a Polònia. Tocar i escoltar jazz era prohibit i la no observança d’aquestes directius portava represàlies contra els músics i el públic. El govern de llavors considerava aquest tipus de música com un enemic ideològic, cultural i normatiu.

Per sort, el jazz va sobreviure i després de la liberalització de la vida a la segona meitat dels anys cinquanta, va tornar de manera triomfal a l’escenari musical polonès. Es tocava a grans festivals, clubs estudiantils i altres petits escenaris. La participació en aquests esdeveniments va ser important també en una dimensió externa a la música, ja que va esdevenir una manifestació de la visió del món que rebutjava els dogmes de la propaganda oficial.

Els temps de la renaixença de la música de jazz a Polònia van coincidir amb els millors anys del fenomen artístic anomenat l’Escola Polonesa del Cartell. El principi d’aquest fenomen abasta el final dels anys quaranta i uns excepcionals cartells de pel·lícules, però l’apogeu gràfic recau a la dècada de 1955-1965. L’Escola del Cartell Polonès és una denominació coneguda des de fa anys pels amants de l’art, que a la vegada s’escapa cap a una definició fàcil. Es considera un tret comú l’elevació del cartell des del nivell d’una gràfica banal i utilitària a una obra d’art de gran classe. Els mitjans d’expressió utilitzats per els artistes es diferenciaven bastant entre sí, començant per les composicions expandides de pintura, les realitzacions fotogràfiques, els sistemes de lletres i fins els projectes basats en un símbol gràfic. Les metàfores, al·lusions, provocacions i endevinalles intelectuals són els trets que es relacionen amb aquesta corrent.

Començant per el Iè Festival de Polònia de la Música de Jazz a Sopot l’any 1956, que va ser el primer esdeveniment significatiu organitzat dins de l’onada de la liberalització de la vida a Polònia, tots els principals èxits relacionats amb la música del jazz s’anunciaven amb uns cartells encarregats expressament per a aquesta finalitat. Els més coneguts són aquells que es van imprimir per als grans festivals (Jazz Jamboree, Jazz nad Odrą, Złota Tarka, Festival dels Pianistes de Jazz, Trobades dels Vocalistes de Jazz), que als anys seixanta i setanta van ser les festes d’aquest tipus de música per als seguidors de jazz. En aquests esdeveniments, hi participaven tant els millors músics polonesos com les estrelles més grans del món del jazz i llurs cartells són un record preuat que de seguida es van convertir en objectes de col·leccionista molt buscats.

Els projectes van ser obra dels artistes més coneguts de l’Escola Polonesa del Cartell. En el període inicial van ser particularment actius: Jerzy Skarżyński, Rosław Szaybo, Waldemar Świerzy. Szaybo i Świerzy van ser coneguts per ser seguidors d’aquest tipus de música i per participar en els esdeveniments de jazz. En els anys posterior, Jan Sawka, Rafał Olbiński, Roman Kalarus, Lech Majewski van ser molt actius en la realització dels projectes. Fins a l’actualitat, el jazz i el cartell artístic de l’autor continuen a tenir molts seguidors a Polònia.

Els cartells que presentem a l’exposició són principalment obres del començament dels millors anys de l’Escola Polonesa complementats amb els exemples de cartells que es van publicar fa poc i provenen de la Galeria del Cartell de Varsòvia.

Termin realizacji: 11.03-20.07.2020

Liczba beneficjentów:  50
Obszar realizacji: Terrassa
Współorganizowany z: Biblioteca Central de Terrassa, Festival Jazz Terrassa, Konsulat Generalny RP w Barcelonie, Galeria Plakatu Piotra Dąbrowskiego, 

Projekcja filmu  „Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy” (“Excèntrics, és a dir en el costat assolellat del carrer”) w reżyserii Janusza Majewskiego (2015) w ramach Festiwalu Jazz Terrassa.

https://www.jazzterrassa.org/ca/node/42556

Termin realizacji: 13.10.2021

Liczba beneficjentów:  20
Obszar realizacji: Terrassa
Współorganizowany z: Festival Jazz Terrassa, Nova Jazz Cava.

Projekt “City Women, country Women”

To juz półmetek międzynarodowego projektu “City women, country women”. A oto raport Analysis National Report – Results 1

NABYWANIE KLUCZOWYCH KOMPETENCJI U KOBIET
Edukacja kobiet powinna trwać przez całe życie, ponieważ tylko w ten sposób pozwala nadążać za zmianami cywilizacyjnymi. Z tego powodu duże znaczenie w chwili obecnej ma zasada uczenia się przez całe życie. Idea uczenia się przez całe życie polega na integracji wszystkich form edukacji (formalnej, pozaformalnej i nieformalnej). W kontekście tej koncepcji uczenie się rozumiane jest jako wielokierunkowa aktywność trwająca przez całe życie (na każdym etapie) oraz przez sytuację, w której osoba się znajduje (życie).
Francuski termin „kompetencje” pierwotnie był używany w kontekście szkolenia zawodowego i odnosił się do umiejętności wykonania określonego zadania. W ostatnich dziesięcioleciach trafił do świata edukacji ogólnej, gdzie często odnosi się do określenia pewnej „zdolności” lub „potencjału” do skutecznego działania w danym kontekście.
Rząd w Polsce, który objął urząd w 2015 r., Przyjął Plan i Strategię Odpowiedzialnego Rozwoju, który określa edukację jako kluczowy element rozwoju społecznego i regionalnego. Cele polityki Life Long Learning (LLL) opierają się na perspektywie uczenia się przez całe życie w odpowiedzi na strategię EC Europa 2020. W Polsce liczba kobiet studiujących z wyższym wykształceniem i ze stopniem naukowym stale wzrasta. Kobiety są bardziej zaangażowane w obowiązki rodzinne. Obecnie w życiu kulturalnym uczestniczy więcej kobiet niż mężczyzn. W ostatnich latach nastąpił wzrost odsetka kobiet biorących udział w pracach organów przedstawicielskich.

W Turcji warunki życia kobiet na wsi są trudniejsze niż mieście. W Kastamonu w 2007 r. populacja okolicznych wsi wynosiła 176 000, w roku 2017 liczba zmalała do 138 000. Główne trudności to:

  • Kobiety na wsi wykonują cięższe prace natomiast zarabiają mniej niż kobiety pracujące w mieście,
  • Zapewnienie przyszłości oraz utrzymanie zatrudnienia jest trudne. Oferty pracy dla kobiet na wsi są bardzo ograniczone.
  • Osoby starsze w rodzinie podejmują życiowe decyzje, młode kobiety nie mają prawa do wyrażania własnego zdania i opinii.
  • W celu dalszej edukacji młode kobiety muszą wyjeżdżać do pobliskich miast i opuścić swoje rodziny.
    
  • Hiszpania może wykazać się światowej klasy system edukacji, który zajmuje 11 miejsce w rankingu QS 2017 siły systemów szkolnictwa wyższego. Z ekonomicznego punktu widzenia Hiszpania znajduje
    się na 25. miejscu w indeksie rozwoju społecznego ONZ i 30. PKB na mieszkańca przez Bank Światowy, dlatego jest klasyfikowana jako gospodarka o wysokich dochodach i wśród krajów o bardzo wysokim rozwoju ludzkim. Według The Economist Hiszpania ma 10 miejsce obejmujące najwyższą jakość życia na świecie. W 2018 roku Hiszpania okazała się najbardziej kobiecym rządem na świecie z udziałem 65% kobiet-ministrów w rządzie Pedro Sáncheza. Kongres hiszpański stał się
    najbardziej wyrównany w UE z udziałem 47,4% kobiet.
  • We Włoszech– Historia praktyk edukacyjnych i scholastycznych w kulturze zachodniej charakteryzuje się dystansem kobiet do czytania i pisania, a bardziej ogólnie instrukcją poświęcenia się tak zwanym
    „pracom dla kobiet” (szycie, haftowanie, gotowanie itp.). To (ciężkie) dziedzictwo kulturowe warunkowało drogi szkolne i edukacyjne dziewcząt i młodych kobiet aż do ostatnich dziesięcioleci XIX
    wieku i początku XX wieku.
    Dzięki REACT, krajowemu projektowi walki z ubóstwem edukacyjnym, który promuje integracyjną edukację wysokiej jakości dla wszystkich, uruchomiono wiele projektów mających na celu zapobieganie i zwalczanie przedwczesnego kończenia nauki, z udziałem siedmiu regionów/obszarów metropolitalnych: Mediolan, Aversa, Palermo, Turyn, Rzym, Cagliari i prowincje. WE World Onlus jest obecny w dzielnicach charakteryzujących się trudnymi sytuacjami społeczno-ekonomicznymi.
    
  • W Jordanii istnieją pewne uwarunkowania społeczne, gospodarcze i lokalne oraz przeszkody, które utrudniają i ograniczają kobietom ich zdolność do osiągnięć i rozwoju.
    Wśród tych ograniczeń, przed którymi stoją kobiety w lokalnej społeczności jordańskiej, są: poziom wykształcenia, poziom ekonomiczny, aspekt intelektualny i kultura społeczeństwa Jordanii, w której dominuje mężczyzna. Wiele kobiet nie ukończyło edukacji z powodu wczesnego małżeństwa czy statusu ekonomicznego rodziny.
    Nabywanie umiejętności przez kobiety to klucz do rozwiązania problemu ubóstwa oraz integracji społecznej.

CAT

Ja estem a la meitat del projecte internacional “City women, country women”. A continuació podeu consultar l’informe Analysis National Report – Results 1.

ADQUISICIÓ DE COMPETÈNCIES CLAU EN LES DONES
L’educació de les dones hauria de durar tota la vida, perquè només d’aquesta manera és possible mantenir-se constantment al dia amb els canvis en la civilització. Per aquesta raó, en el present s’assigna una gran importància a la idea de l’aprenentatge permanent. L’objectiu de la idea de l’aprenentatge permanent és la integració de totes les formes d’educació (formal, no formal i informal). En el context d’aquest concepte, l’aprenentatge s’entén com una activitat humana multidireccional que s’aprèn al llarg de la vida (en cada etapa), per la situació en què es troba (la vida).
El terme francès competence es va utilitzar originalment en el context de la formació professional, en referència a la capacitat de realitzar una tasca en particular. En les últimes dècades, s’ha obert camí en el món de l’educació general, on sovint es refereix a una certa “capacitat” o “potencial” per actuar de manera eficient en un context donat.
El Govern de Polònia, que va assumir el càrrec el 2015, va adoptar el Pla i l’Estratègia de Desenvolupament Responsable que identifica l’educació com un element clau del desenvolupament social i regional. Els objectius de la política d’aprenentatge permanent (LLL) es basen en la Perspectiva d’Aprenentatge Permanent en resposta a l’Estratègia Europa 2020 de la CE. El nombre de dones que estudien, dones amb educació superior i amb títols científics ha augmentat constantment. Les dones estan més involucrades amb els deures familiars i actualment, més dones que homes participen en
la vida cultural. En els últims anys hi ha hagut un creixement en el percentatge de dones que participen en els treballs d’òrgans representatius.
A Turquia, les condicions de vida al camp són més difícils que a les ciutats. El 2007, la població rural a Kastamonu era de 176,000, el 2017, aquest nombre era només de 138,000. Les principals dificultats són:

  • Les dones treballen més, però guanyen menys al poble que a la ciutat,
  • La garantia d’un futur i d’una ocupació no són fermes. Les alternatives laborals són molt limitades.
  • Els ancians de la família prenen decisions, les dones joves no tenen dret a opinar.
  • Problemes d’educació, per a una major educació, les nenes necessiten viatjar a les ciutats properes o sortir de les seves famílies.
  • Espanya té un sistema d’educació de classe mundial, que ocupa el lloc 11 en el rànquing QS 2017 de la fortalesa dels sistemes d’educació superior. Des del punt de vista de l’economia, Espanya figura en el lloc 25 de l’Índex de Desenvolupament Humà de les Nacions Unides i en el lloc 30 de l’PIB per càpita del Banc Mundial, per tant, està classificada com una economia d’alts ingressos i entre els països de molt alt desenvolupament humà. Segons The Economist, Espanya té la desena millor qualitat de
    vida de l’món. El 2018, Espanya es va convertir en el govern més centrat en les dones de l’món amb una participació de el 65% de ministres en el gabinet de Pedro Sánchez. El Congrés espanyol va esdevenir el més igualitari de la UE amb un 47,4% dones.
  • A Itàlia. La història de les pràctiques educatives i escolàstiques en la cultura occidental està marcada pel distanciament de les dones de la lectura i l’escriptura, i més en general per la instrucció de dedicar-se als anomenats “oficis per a dones” (costura, brodat, cuina, etc.). Aquest bagatge cultural ha continuat condicionant els camins escolars i educatius de nenes i dones joves fins a les últimes dècades de segle XIX i principis del segle XX.
    Amb REACT, un projecte nacional per combatre la pobresa educativa, que promou una educació inclusiva de qualitat per a tothom, s’han llançat nombrosos projectes destinats a prevenir i combatre l’abandonament escolar prematur, que involucren a set regions o àrees metropolitanes: Milà, Aversa, Palerm, Torí, Roma, Càller i província. WE World Onlus està present en barris caracteritzats per situacions de dificultats socioeconòmiques.
    A Jordània hi ha alguns determinants i obstacles socials, econòmics i locals que dificulten i limiten la capacitat de les dones d’assolir el seu desenvolupament. Entre aquestes limitacions que enfronten les dones en la comunitat jordana local es troben les següents: el nivell educatiu, el nivell econòmic, l’aspecte intel·lectual i la cultura de la societat jordana en la qual preval la figura masculina: moltes dones no van completar la seva educació a causa de diverses circumstàncies, ja sigui el matrimoni a primerenca edat o l’estat econòmic de la família.
    L’Adquisició d’Habilitats per part de les dones és la Clau per Solucionar la Pobresa i la seva Inclusió Social.